More you might like
yeni bir başlangıç
sevgili aramaktan vazgeçtim ve bazı yerlerden hesaplarımı sildim şimdi de sıra instagramı dondurmaya geliyor çünkü ders çalışıp psikoloji bölümü okumak istiyorum umarım başarırım 5 ay boyunca çalışırsam yapamayacağım bir şey yok aslında xoxo
Duygular
Hormon süreci beklediğimden üzücü geçiyor kendimden beklemediğim şeyler yapıyorum daha tam tanımadığım biri için ya da öylesine ağlıyorum rüyamda daima biriyle sevgili olduğumu görüyorum 5 gündür falan kim olduğunu da tam bilmiyorum yüzü hep belirsiz oluyor. ama sadece güzel şeyler yaşadığımız rüyalar oluyor. bunlar beni yordu artık kimseyle ciddi bişey de yaşanmıyor aslında nasıl yaklaşırsam yaklaşayım sonunda ben üzülen taraf oluyorum.
Yine konuşuyorum
Evet yine içimde tutmak istemediklerimi buraya döküyorum. Cinsiyet uyum sürecine başladım ve hormon kullanıyorum bu benim duygularımı çok etkilediği için duygularımı çok ileri seviyede yaşıyorum. Artık hayatıma birini almak istiyorum 16 yaşımdan beri hayatıma kimseyi almadım çünkü insanlara tahammülüm çok azaldı bu yüzden zor geliyor birileriyle tanışmak ona kim olduğumu ne olduğumu açıklamak bana uzaylı muamelesi yapılıyormuş gibi geliyor artık cinsel organımın ya da yönelimimin sorulması hoşuma gitmiyor söylemek zorunda hissediyorum biriyle tanışırken bu yüzden ilişki konularında yoruluyorum. Bu sıralar biraz daha dişimi sıkıp birini bulmaya çalışıyorum fakat yine de başaramıyorum karşımdakinin tepkilerini kaldıramıyorum. genelde ağlıyorum çünkü duygularım nirvanada bu başlarda hoşuma gidiyordu uzun süredir ağlayamıyordum testesteron yüzünden fakat artık can sıkıcı olmaya başladı. ailemin evinde bunalıyorum onlar gece uyuyor ben sabaha karşı uyuduğum için ne arkadaşlarımla sesli konuşabiliyorum ne de sabahları uyuyabiliyorum odamın kapısını çalıp bişeyler alıp duruyorlar odamdan. dışarı da çıkamıyorum zaten 19 yaşında olduğum için 1 ile 4 arası çıkabiliyormuşum o saatlerde uyuyorum genelde ama bugün uyumayacağım o saate kadar dışarı çıkıp biraz kafamı dağıtacağım. saçımı boyatmak istiyorum ama çok kararsızım galiba yarın bunu aşıp boyatacağım çünkü hayatımda yenilikler istiyorum. Bayağı kilo aldım onları da vermem gerek üstelik okulu da bıraktım tekrardan hazırlanmam gerekiyor dans bölümü düşünüyorum umarım başarabilirim. bu kadardı
İçimde tutmaktan yorulduklarım
Karantina dolayısıyla kafamı dağıtacak pek nokta olmuyor ve bir çok kez sorgulamaya düşüyorum çoğu şeyi bu yüzden buraya yazarsam daha kolay olacak ya da daha zor ama sadece yazmak istiyorum ve bunun için tumblrdan daha iyi yer neresi olurdu bilmiyorum eski hali daha güzeldi orası ayrı bir konu ama drama queenlik yapmak için hala idare edebilecek bir yer hem de kahvem ve sigaram da hazır tam bir drama queen… Hayatta bir yerlere gelemeyeceğimi düşünüyorum özellikle de iş hayatında çünkü ibneyim hatta ibne bile sayılmıyorum kendimi cinsiyet rollerine ve cinsel yönelime sokmuyorum ki bu hayatımı ibnelikten daha zor kılıyor. İnsanların değişiyle kadına benzeyen bir penisliyim. 16 yaşından beri sevgilim yok (19 yaşındayım şu an) sadece takılmalarım oluyor ya flört ya da sikiş sonrasında da 17 yaşımın sonlarına doğru takıntılı bir sevgim oldu beni reddettiği için takıntı haline getirdim sanırım onu da unutmaya başladım şu an kimseye karşı bir hissim yok sadece konuştuklarım var o kadar, hem kendimi sevmeden başka birini nasıl sevebilirim ki “ru paul’dan alıntıdır” arkadaşlarım var bir iki tane onları da çok seviyorum zaten onlar da olsa yaşayamazdım sanırım gerçi pek yaşıyor da saylmam ama idare ediyorum. ağlayamıyorum bu beni çok dolduruyor boğazımda düğüm ve mide bulantım oluyor şu an olduğu gibi mesela. 16 yaşında yazdığım bloguma baktım o kadar masum geliyor ki bana ve o kadar güçlü birini tebrik etmek istiyorum en azından bir amacı varmış tamamen bir kadın olmak şu an bu düşünce ne alaka gibi geliyor bana hatta o dönemler doktor kontrolsüz hormon kullanıyordum harçlığımı biriktirerek bayağı hırslı biriymişim ama gereksiz bir hırsmış şu an bakarsam çünkü şu an cinsiyet rolleri bana saçma geliyor başka ne yazabilirim acaba diye düşünüyorum ve aklıma ne kadar akrabalarımdan uzaklaştığım geldi eskiden ne güzel de eğlenirdim onlarla şimdi dayımla görüntülü bile konuşamıyorum hatta en son halamı ne zaman gördüm bilmiyorum. tamam çokta gerekleri yok ama yine de eskiden özgüvenimin olduğunu hissettiriyor bana şu an kendini saklayan biri gibi hissediyorum gibiyi geçtim öyleyim zaten şu an üniversite okumak istemiyorum. kim olduğumu bile bilmiyorum ama bunu çok takmamaya çalışıyorum çünkü takmadığım zamanlar kendim olduğumu hissediyorum. Umudum yok pek yaşamaya karşı çok komik geliyor bana hayat, insanlar, çabalar ikinci sigaramı yaktım bu aralar çok içiyorum ve boğazım ağrımaya başladı, arkada model pembe mezarlık çalıyor ve bu şarkı bana ölen hamsterımı hatırlatıyor çünkü mezarının taşı benzetmesi yaparak annem mezarının başına pembe kemirme taşını koymuş ona ölmeden bir gün önce talaş kemirme taşı yem falan almıştım. hamsterı olan birine verdim talaşla yemi zaten charlie öldükten sonra böyle olmaya başladım hiç kimsem kalmamış gibi ailemleyim ama pekte onlarlayım gibi hissetmiyorum charlie benim çocuğum gibiydi o da gidince yapayalnız kaldım. queer as folk izliyorum arkadaşımla bu aralar, ama izledikçe üzülüyorum çünkü eskiden bitirmiştim zaten o diziyi bana geçmişi hatırlatıyor. çok insan tarafından kullanıldım eskiden bu yüzden kimseye güvenim kalmadı kendime bile… şarkıyı baştan açtım güzel geliyor çocukken de çok dinlerdim. bitane daha sigara içmek istiyorum bu saçma ama içesim geldi bu kadardı sıkıldım bunu okuyan varsa kendine dikkat etsin bu kadar saçma bir yazıyı ben okumaya üşenirdim direkt sonuna bakanlara da okumaya gerek yok diyip selam vereyim bari
Anonymous asked:
Nasılsın? Napıyorsun
Evdeyim corona yüzünden sokağa çıkma yasağı var ve ne iyiyim ne de kötü antidepresanlarla geçiriyorum günleri hatta uykularımı, normalde bu durumu söylemek bana mantıklı gelmezdi ama buradan başka içimi dökebileceğim bir yer yok sanırım tumblr çok değişti eski halini özlüyorum şu an sadece ünlülerin ve kedilerin fotoğraflarıyla dolu bu yüzden buraya pek girmiyorum evde lol oynayıp ru paul drag race izliyorum spor yapıyordum bıraktım hatta haftalık programım bile vardı ama artık uyamıyorum programa bakalım nasıl gidecek bu durum uyku düzenim çok karmaşık uyumadan önce düşünmekten nefret ediyorum dans etmeyi seviyorum ama yeterince iyi olmadığımı düşünüyorum bu sene yetenek sınavına girmeyi istiyorum umarım başarabilirim ama hiç bir bilgim yok sınav hakkında olmadı tyt puanımla başka bir bölümü yazarım çünkü şu anki bölümümü sevmiyorum derslere bile katılmıyorum